Szparagi - potrawy - sosy - zupy - zdrowie - przepisy - afrodyzjak

Szparagi - kulinarne walory i zastosowanie

Szparagi są jednym z najsmaczniejszych warzyw. Mają delikatny smak, doskonale komponują z warzywami, potrawami mięsnymi, rybami i drobiem. Prażone nasiona szparagów stanowią surogat kawy. Ze szparagów przyrządzać można sałatki i zupy oraz wykorzystać je jako dodatek do potraw mięsnych, rybnych i warzywnych.

W sklepach możemy dostać szparagi białe, zielone i fioletowe. Mimo różnicy w kolorze są pędami tego samego gatunku. Różna barwa wypustek wynika z różnego sposobu uprawy. Białe szparagi gotujemy je ok. 10-15 minut w lekko osolonej wodzie z dodatkiem soku cytryny i masła (można dodać odrobinę cukru i mleka). Zielone szparagi gotujemy krócej - ok. 7 minut. Uwaga: Soku z cytryny nie dodaje się podczas gotowania zielonych szparagów, ponieważ zabarwia je na szaro. Nie można ich też przegotować, bo stracą kolor i jędrność.

Jedzenie - przysłowia, cytaty, powiedzenia

Sławni ludzie o jedzeniu powiedzieli:

„Kto lubi jeść dobrze, może z głodu umrzeć”.

Konfucjusz (VI/V w. p.n.e.)

"Jedzenie, picie, sen, miłość cielesna - wszystko z umiarem".

Hipokrates

„Człowiek nie żyje, aby jeść, ale je, aby żyć”.

Sokrates

Makaron - rodzaje i zastosowanie

Rodzaje makaronu, jego historia i zastosowanie w kuchni

Makaron jest produktem spożywczym wykonanym z mąki, wody i jajek. Jeszcze do niedawna gospodynie domowe wyrabiały go samodzielnie, ale w dzisiejszych czasach zabiegane panie wolą kupić makaron w sklepie, a to dlatego, że nie mają zbyt dużo czasu na jego własnoręczne zrobienie. Najpopularniejszym makaronem w Polsce to makaron nitki, który podawany jest do rosołu i do zupy pomidorowej (niektórzy do zupy pomidorowej podają inne, grubsze rodzaje makaronu). Makaron możemy także spożywać z warzywami, mięsem, serem białym i żółtym, używamy go jako główny składnik zapiekanek. Ze względu, na dużą zawartość skrobi, makaron w diecie dostarcza nam węglowodany. Na świecie znane są też makarony ryżowe, sojowe, kukurydziane oraz z glonów morskich. Przyznaję, że makarony w sklepach są coraz lepsze i ich kształty są coraz bardziej ciekawe. 

Gruszki w słodkiej zalewie

Gruszki w syropie - z przepisu babci

Składniki:

1. 1 kg gruszek
2. 1 litr wody
3. 1/2 kg cukru
4. cukier waniliowy
5. goździki
6. 3 łyżki zaprawy cytrynowej lub kwasek cytrynowy
7. 1 łyżeczka cynamonu

Sposób przygotowania: 

• gruszki obrać ze skórki i wyjąć pestki
• zagotować wodę z zaprawą cytrynową, cukrem, cukrem waniliowym i cynamonem 
• wrzucić gruszki, gotować w zalewie około 30 minut
• gruszki przełożyć do słoików (najlepiej 0,5l), do każdego słoika wrzucić po 3 goździki
• gruszki zalać gorącą zalewą
• obrócić słoik do góry i zostawić do wystygnięcia

Zimą takie gruszki są wspaniałym deserem, a syrop to pełnowartościowy kompot. 

Więcej o zdrowiu dowiesz się na blogu:

http://ajurweda.blogspot.com/

© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: http://wege-przepisy.blogspot.com

Jarmuż - zdrowe, słowiańskie warzywo

Jarmuż to jedno z najstarszych warzyw, znali go już starożytni Słowianie. 

Jarmuż - (Brassica oleracea L. var. sabellica L.) - to warzywo kapustne o długich, pomarszczonych liściach, w Polsce znane od lat, a w obecnych czasach zaczyna święcić trumfy na stołach całego świata. Światowe Instytuty żywieniowe uznały jarmuż za jedno z najzdrowszych warzyw, stanowiące konkurencję dla szpinaku. A przecież jarmuż w Polsce to jedno z warzyw, które spożywano już od starożytności i które zdobiło nasze stoły. W Polsce jarmuż rośnie obficie i jest bardzo łatwy w uprawie. Warto więc zapoznać się z jego dobroczynnym działaniem na nasz organizm. Jarmuż jest uważany za bardzo pożywne warzywo zawierające silne przeciwutleniacze i mające właściwości przeciwzapalne. Jest bogatym źródłem witaminy K, witaminy C,  witaminy E, witaminy PP, karotenoidów (β-karotenu, luteiny, zeaksantyny), a także wapnia. Podobnie jak brokuły i inne warzywa kapustowate zawiera sulforafan, związek mający właściwości przeciwnowotworowe. Jarmuż jest również doskonałym źródłem żelaza.

Produkty, których nie należy łaczyć w naszej diecie

Oto jakich produktów nie powinniśmy łączyć na naszym talerzu

Warzywa, sery, olej słonecznikowy - to zdrowe produkty żywnościowe, które bardzo lubimy. Nie zastanawiamy się jednak nad tym, jak mogą zachować się i zareagować w naszym organizmie ulubione przez nas produkty i jakie mogą być tego konsekwencje. Wielu dietetyków i lekarzy uważa, że powinniśmy naszą dietę opierać na piramidzie zdrowego żywienia, gdzie prym wiodą produkty pełnoziarniste i warzywa. Jednakże zestawienie ze sobą pewnych produktów powoduje słabsze przyswajanie witamin, nasila tendencję do tycia i podnosi ryzyko miażdżycy. Oczywiście, że nic się nie stanie jeśli od czasu do czasu zjemy sobie nasz ulubiony (ale niekoniecznie zdrowy) zestaw pokarmów... Pamiętajmy jednak że:

Warto odżywiać się zdrowo

Już od dawna wiadomo, że jesteśmy tym, co jemy i od tego zależy nasze zdrowie. Jeżeli nasza dieta będzie źle skomponowana, to nie pomogą nam żadne suplementy ani leki czy drogie kosmetyki. Brak w codziennym menu witamin oraz mikro i makroelementów jest powodem wielu chorób, w tym nowotworowych. Wiedza o tym, co jemy jest bardzo ważna. Niektóre produkty służą naszemu zdrowiu i urodzie, a inne w złych połączeniach powodują straty witamin i stają się bezwartościowe. 

Pitagoras - wegetarianizm - cytaty

Pitagoras a wegetarianizm - nauki dla uczniów 

i cytaty biografów tego filozofa, mistyka i matematyka

Rozmawiając o filozofii starożytnych Greków często pomija się ich rozważania etyczno-moralne i nauki dawane przez wielu z nich w sprawach tak istotnych jak wegetarianizm. Brak szerzej dostępnych informacji na ten temat ogałaca ich naukę z istotnych pouczeń, które stanowiły, według nich, o istocie człowieczeństwa. Prezentowane poniżej krótkie cytaty antycznych biografów Pitagorasa oraz krótkie tłumaczenie fragmentu "Metamorfoz" Owidiusza stanowią właśnie takie pouczenia - jak być człowiekiem - udzielane przez Pitagorasa swoim uczniom i słuchaczom. Mamy nadzieję, że i czytających skłoni do wewnętrznej refleksji.

Kapusta - rodzaje i właściwości

Odmiany - rodzaje i właściwości kapusty

Kapusta - znana już przed wiekami - była jednym z nielicznych warzyw, które zimą nie traciły witamin, ani żadnych właściwości odżywczych i które dobrze się przechowują. Starożytni rzymianie uznawali kapustę za uniwersalny lek na wiele schorzeń. Kapusta to warzywo, które jest bogatym źródłem minerałów i witamin takich jak: fosfor, siarka, mangan, miedź, potas, wapń, żelazo, sód; jak również witaminy z grupy B, A, C, E. Kapusta jest jedynym warzywem, które ma zdolności do regulowana ciepłoty ciała, kiedy jest ona za wysoka, potrafi ją obniżyć, a kiedy na niska - podwyższyć. Ze względu na dużą zawartość siarki, bardzo korzystnie wpływa na kondycję włosów, paznokci i skóry. Jest najlepszym naturalnym lekarstwem, a jej właściwości mogą być wykorzystywane wewnętrznie i zewnętrznie. Sok ze świeżej kapusty ma właściwości przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe i stosowany jest przez naturoterapeutów do leczenia wrzodów żołądka, niedokwaśności, nadkwasoty, zapaleniu woreczka żółciowego, wątroby, śledziony, w chorobach dróg oddechowych i strun głosowych, ogólnym zmęczeniu i do łagodzenia bólów reumatycznych. Kapusta jest warzywem, które dobrze się przechowuje i nie traci swoich wartości odżywczych. Powinniśmy spożywać kapustę nawet kilka razy w tygodniu. Najzdrowsza jest kapusta jedzona na surowo, gotowana traci nieco cennych składników.

Sałata - odmiany i właściwości

Nowe odmiany sałaty - rodzaje i wartości odżywcze

Sałata siewna, znana i uprawiana w Polsce, pochodzi od dzikiego gatunku sałaty występującej w Indiach, Iranie i Azji Mniejszej. Sałata była uprawiana już w V i IV wieku p.n.e. w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Do Polski została sprowadzona z Włoch na początku XVI w., przez królową Bonę (tak jak i inne warzywa zwane właśnie od tego czasu "włoszczyzną"). Sałata nie była lubianym warzywem, ale w obecnych czasach należy do tych najbardziej spożywanych. Istnieje kilka odmian sałaty, które różnią się kształtem, kolorem, kruchością, smakiem i długością okresu przydatnego do spożycia. Sałata jest rośliną jednoroczną i bogatą w chlorofil (jego zawartość wpływa na kolor sałaty). Chlorofil ma działanie bakteriobójcze, przyspiesza gojenie, chroni przed zarazkami, pomaga pokonać infekcje. Sałata poprawia trawienie, orzeźwia, odkwasza. 

Herbata z cytryną

Czy herbata z cytryną szkodzi zdrowiu?

Kiedy łapie nas przeziębienie najczęściej sięgamy po herbatę z cytryną, bo od dziecka nam wiadomo, że najlepiej rozgrzewa, przynosi ulgę w bólu gardła, poprawia samopoczucie, a jak dodamy do herbaty miód lub sok z malin - to staje się naturalnym lekiem przeciw infekcji... Dla wielu z nas napój ten jest wspomnieniem dzieciństwa, kiedy to zimą wyglądaliśmy przez okno na padający śnieg, trzaskający mróz i szron, który rysował na szybach piękne wzory, a mama parzyła nam herbatkę z cytryną. Eh, sentymentalne wspomnienia wypełniają serce, a przecież herbata była, jest i będzie naszym nieodłącznym towarzyszem życia. Herbatę z cytryną piliśmy na spotkaniach z przyjaciółmi, podczas przerw w pracy, w restauracjach, barach, podczas podróży pociągiem w Warsie etc... i nieodłącznie kojarzy się nam ze szklanką na spodku i łyżeczką. 

Gluten

Gluten w żywności - nietolerancja - celiakia i alergia

Gluten – to mieszanka białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, która występuje w ziarnach zbóż: pszenicy, żyta, owsa, orkiszu i jęczmienia. Gluten możemy uzyskać wtedy, gdy połączymy mąkę pszenną z niewielką ilością wody. Po wymieszaniu powstaje masa, która przypomina gęstą pastę. Należy ją ugniatać w wodzie (pod bieżącą wodą, lub na sitku, aby wymyć skrobię. Pozostanie wtedy szara, gumowata, kleista masa, która jest najczystszej postaci glutenem. Ta czynność pozwala nam określić ile glutenu znajduje się w danej mące. Podobne zjawisko zachodzi wtedy gdy żujemy dojrzałe ziarna zbóż. Po pewnym czasie żuta masa przypomina gumy do żucia i zawiera głównie gluten. Duża zawartość substancji śluzowych w mące żytniej uniemożliwia uzyskanie z niej glutenu poprzez zwykłe wymywanie wodą. Prawdopodobnie jest to spowodowane pęcznieniem substancji śluzowych podczas sporządzania ciasta, co utrudnia połączenie się składników glutenu.